بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
إِنَّآ أَرۡسَلۡنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوۡمِهِۦٓ أَنۡ أَنذِرۡ قَوۡمَكَ مِن قَبۡلِ أَن يَأۡتِيَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٌ ١البته ما نوح را بهسوی قومش فرستادیم که قوم خود را پیش از این که عذاب دردناک به سراغ آنها بیاید، بترسان قَالَ يَٰقَوۡمِ إِنِّي لَكُمۡ نَذِيرٌ مُّبِينٌ ٢(نوح) گفت: ای قوم من! من برای شما بیم دهندهای آشکارم أَنِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ وَٱتَّقُوهُ وَأَطِيعُونِ ٣این که الله را عبادت کنید و از او بترسید و مرا اطاعت کنید يَغۡفِرۡ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمۡ وَيُؤَخِّرۡكُمۡ إِلَىٰٓ أَجَلٍ مُّسَمًّىۚ إِنَّ أَجَلَ ٱللَّهِ إِذَا جَآءَ لَا يُؤَخَّرُۚ لَوۡ كُنتُمۡ تَعۡلَمُونَ ٤که الله گناهان شما را میآمرزد و اجل شما را تا وقتی معین به تأخیر میاندازد. يقيناً هرگاه اجل (و مهلت) مقرر الله برسد به تأخیر نمیافتد، اگر میدانید قَالَ رَبِّ إِنِّي دَعَوۡتُ قَوۡمِي لَيۡلًا وَنَهَارًا ٥نوح گفت: ای پروردگارم! من قومم را شب و روز (به سوی توحید) دعوت دادم فَلَمۡ يَزِدۡهُمۡ دُعَآءِيٓ إِلَّا فِرَارًا ٦ولی دعوت من جز بر فرار آنان نیفزود وَإِنِّي كُلَّمَا دَعَوۡتُهُمۡ لِتَغۡفِرَ لَهُمۡ جَعَلُوٓاْ أَصَٰبِعَهُمۡ فِيٓ ءَاذَانِهِمۡ وَٱسۡتَغۡشَوۡاْ ثِيَابَهُمۡ وَأَصَرُّواْ وَٱسۡتَكۡبَرُواْ ٱسۡتِكۡبَارًا ٧و هرگاه من آنان را دعوت دادم تا (گناهان)شان را بیامرزی، انگشتانشان را به گوشهای خود در آوردند و جامههایشان را به چهرههای خود پیچیدند و بر (طغیان خود) اصرار نمودند و سخت تکبر ورزیدند ثُمَّ إِنِّي دَعَوۡتُهُمۡ جِهَارًا ٨باز ایشان را به آواز بلند دعوت دادم ثُمَّ إِنِّيٓ أَعۡلَنتُ لَهُمۡ وَأَسۡرَرۡتُ لَهُمۡ إِسۡرَارًا ٩باز (دعوتم را) برای آنان اعلان کردم و گاهی به صورت نهانی (هم) به ایشان دعوت دادم فَقُلۡتُ ٱسۡتَغۡفِرُواْ رَبَّكُمۡ إِنَّهُۥ كَانَ غَفَّارًا ١٠پس گفتم: از پروردگارتان مغفرت بخواهید که او بسیار آمرزنده است يُرۡسِلِ ٱلسَّمَآءَ عَلَيۡكُم مِّدۡرَارًا ١١(اگر چنین کنید الله) از آسمان بارانهای پیاپی بر شما میباراند وَيُمۡدِدۡكُم بِأَمۡوَٰلٍ وَبَنِينَ وَيَجۡعَل لَّكُمۡ جَنَّٰتٍ وَيَجۡعَل لَّكُمۡ أَنۡهَٰرًا ١٢و شما را با اموال و فرزندان مدد میکند و برای شما باغها قرار میدهد و برای شما نهرها جاری میسازد مَّا لَكُمۡ لَا تَرۡجُونَ لِلَّهِ وَقَارًا ١٣شما را چه شده است که بزرگی و جلال برای الله قایل نمیشوید؟ وَقَدۡ خَلَقَكُمۡ أَطۡوَارًا ١٤حال آنکه شما را در مراحل مختلف آفریده است أَلَمۡ تَرَوۡاْ كَيۡفَ خَلَقَ ٱللَّهُ سَبۡعَ سَمَٰوَٰتٍ طِبَاقًا ١٥آیا نمیبینید که الله چگونه هفت آسمان را یکی بر بالای دیگر آفریده است؟ وَجَعَلَ ٱلۡقَمَرَ فِيهِنَّ نُورًا وَجَعَلَ ٱلشَّمۡسَ سِرَاجًا ١٦و ماه را در میان آنها تابان و خورشید را چراغ درخشان گردانید؟ وَٱللَّهُ أَنۢبَتَكُم مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ نَبَاتًا ١٧و الله شما را از زمین (مانند گیاه) رویانید (آفرید) ثُمَّ يُعِيدُكُمۡ فِيهَا وَيُخۡرِجُكُمۡ إِخۡرَاجًا ١٨باز شما را به زمین باز میگرداند و (باز) شما را (از زمین) بیرون میآورد وَٱللَّهُ جَعَلَ لَكُمُ ٱلۡأَرۡضَ بِسَاطًا ١٩و الله زمین را برای شما بستر هموار گردانید لِّتَسۡلُكُواْ مِنۡهَا سُبُلًا فِجَاجًا ٢٠تا در راههای وسيع آن بروید قَالَ نُوحٌ رَّبِّ إِنَّهُمۡ عَصَوۡنِي وَٱتَّبَعُواْ مَن لَّمۡ يَزِدۡهُ مَالُهُۥ وَوَلَدُهُۥٓ إِلَّا خَسَارًا ٢١نوح (در دعای خود) گفت: پروردگارا! بیگمان ایشان از من نافرمانی کردند و از کسی پیروی کردند که مال و اولادش جز زیان و نقصان بر او نیفزود وَمَكَرُواْ مَكۡرًا كُبَّارًا ٢٢و آن (پیشوایان در بارۀ پیروان خود) دست به مکری بس بزرگ زدند وَقَالُواْ لَا تَذَرُنَّ ءَالِهَتَكُمۡ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّا وَلَا سُوَاعًا وَلَا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسۡرًا ٢٣و گفتند: معبودان خود را ترک نکنید خصوصا (پنج بت را که عبارتاند از) ود و سواع و يغوث و يعوق و نسر را (ترک نکنید) وَقَدۡ أَضَلُّواْ كَثِيرًاۖ وَلَا تَزِدِ ٱلظَّٰلِمِينَ إِلَّا ضَلَٰلًا ٢٤واقعا که مردم بسیار را گمراه کردند (پس) ای الله! ظالمان را جز گمراهی نیفزا مِّمَّا خَطِيٓـَٰٔتِهِمۡ أُغۡرِقُواْ فَأُدۡخِلُواْ نَارًا فَلَمۡ يَجِدُواْ لَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ أَنصَارًا ٢٥به (سبب) گناهانشان غرق شدند باز به آتش در آورده شدند و برای خود در برابر الله مددگارانی نیافتند وَقَالَ نُوحٌ رَّبِّ لَا تَذَرۡ عَلَى ٱلۡأَرۡضِ مِنَ ٱلۡكَٰفِرِينَ دَيَّارًا ٢٦و نوح گفت: ای پروردگار! هیچ کسی از کافران را بر روی زمین باقی مگذار إِنَّكَ إِن تَذَرۡهُمۡ يُضِلُّواْ عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوٓاْ إِلَّا فَاجِرًا كَفَّارًا ٢٧زیرا اگر آنها را زنده بگذاری بندگانت را گمراه میسازند و جز بد کار و کافر نمیزایند رَّبِّ ٱغۡفِرۡ لِي وَلِوَٰلِدَيَّ وَلِمَن دَخَلَ بَيۡتِيَ مُؤۡمِنًا وَلِلۡمُؤۡمِنِينَ وَٱلۡمُؤۡمِنَٰتِۖ وَلَا تَزِدِ ٱلظَّٰلِمِينَ إِلَّا تَبَارَۢا ٢٨ای پروردگارم! من و پدر و مادرم را و هر کسی را که مؤمن به خانهام داخل شود و مردان و زنان مؤمن را بیامرز و ظالمان را جز نابودی نیفزا